ای دوست،ماه روزه رسید و تو خفته ای
آخر ز خوابِ غفلتِ دیرینه سر برآور
سالی دراز بوده ای اندر هوای نفس
ماهی فدای راه شو و دست از هوا بار
عطار







ماه فرخندۀ رمضان بار دیگر فرا رسید تا روح ما فرصتی دوباره بیابد که باخنکای نسیم آن نواخته شود. شب قدر دراین ماه است ،آن شب آسمانی که وحی خدا را برای محمد(ص) وامت او به ارمغان آورد.قدری که این ماه دارد و روزه ای روح نواز که موُمنان درآن میگیرند به فر خندگی تولد وحی در یکی از شبهای فرد دهۀ آخر آن است.
محمد (ص) قبل از بعثت همواره این ماه را به غار حرا می رفت و در آن به عبادت و نیایش پروردگار خویش می پرداخت تا آنکه آن شب فرارسید و وحی بردل او نشست. اینک مؤمنان و پیروان او نیز برای آنکه اندکی از نعمتهای خدایی و الهامات غیبی برخوردار شوند وخانه های دل خود را با تلألؤ انوار آسمانی برافروزند،می بایست شبها و روزهای این ماه را با بندگی،نیایشها،
تلاوت واذکارخود سرشار کنند.

«واز روزی پرواکنیدکه در آن به سوی خدا باز گردانیده می شوید . سپس به هر کسی (پاداش و سزای) آنچه فرا چنگ آوردهبه شما داده میشود و آنان ستم نمی بینند.